Dlaczego w kupie mojego psa jest krew? Krwawe przyczyny stolca i leczenie

Dlaczego w kupie mojego psa jest krew?

Znalezienie krwi w kupie twojego psa może być dość traumatyczne. W medycynie ludzkiej uczy się nas, że krew lub krwawienie często muszą być sprawdzane przez lekarza, chyba że masz w przeszłości choroby nie zagrażające życiu, takie jak hemoroidy.

U psów krwawy stolec może wskazywać na różne stany, od łagodnego polipa odbytnicy do poważniejszych chorób, takich jak rak lub ostre zatrucie. Omówimy każdy z tych stanów i porozmawiamy o leczeniu i metodach diagnozy, a także o tym, jak rozpoznać objawy.

Najczęstsze przyczyny krwi u psów kupy

  • Połknięcie i zderzenie z ciałem obcym
  • Pasożyty
  • Zakażenia wirusowe lub bakteryjne
  • Zapalenie jelita grubego lub krwotoczne zapalenie żołądka i jelit
  • Zaburzenia trawienne lub alergia (związane z jedzeniem)
  • Rak, masy i guzy
  • Zaburzenia autoimmunologiczne
  • Leki
  • Zatrucie

Najczęstszymi przyczynami krwawego stolca u psów są pasożyty, które zwykle są pozyskiwane ze środowiska; zapalenie jelita grubego, które może być wywołane stresem lub spożyciem nieznanego pożywienia; oraz przyjmowanie ciał obcych - jedzenie przedmiotów, które podrażniają przewód pokarmowy i mogą powodować niebezpieczną perforację tkanek miękkich.

Co należy zrobić: czy mój pies musi zobaczyć weterynarza?

Tutaj musisz „segregować” swojego psa i wykonać pewne czynności dochodzeniowe. Zawsze mądrze jest zabrać swojego psa do weterynarza na cholerny stołek. Jeśli masz na to pieniądze i środki, weź swojego psa! Lepiej bezpiecznie niż żałować (niektóre warunki są poważne i zagrażają życiu).

Ważne jest również „segregowanie” psa i zrozumienie, kiedy krwawy stolec jest uważany za nagły przypadek. We wszystkich przypadkach, jeśli możesz, przynieś próbkę kału do weterynarza.

Jak zachowuje się Twój pies?

Jeśli Twój pies jest ospały, ma gorączkę, odmawia jedzenia, wymiotuje lub ma mdłości, jest wycofany lub zachowuje się inaczej niż on sam, ma wcześniej istniejące problemy zdrowotne, ma historię przyjmowania przypadkowych rzeczy, mógł być narażony na truciznę lub ma mniej niż 6 lat miesięcy (szczeniak) lub geriatryczny, będziesz chciał iść do weterynarza!

Czy to hematochezja czy melena?

  • Krwiak: Krwiak jest jasnoczerwoną, świeżą krwią (często w kropelkach) i pochodzi z jelit dolnych - okrężnicy i odbytnicy. Czasami obecność kilku kropel świeżej krwi może być przemijająca i ustępować sama.
  • Melena: Melena pochodzi z dolnej lub górnej części przewodu pokarmowego. przewód pokarmowy (przełyk, żołądek, jelito cienkie) i przedstawia się jako stolec smolisty; nabiera wyglądu „fusów kawy”, co oznacza, że ​​krew została strawiona. Melena jest trudniejsza do rozpoznania niż hematochezja i może wskazywać na poważniejsze choroby.

Jak dostarczyć próbkę kału lub kału do weterynarza

Będziesz chciał zebrać najświeższą próbkę, jaką możesz znaleźć (w ciągu kilku godzin). Dobrym pomysłem jest również pobranie próbki dowolnego „zwykłego” stolca oprócz stolca zawierającego krew. Próbkę należy schłodzić w lodówce, jeśli nie można jej natychmiast przetransportować - jaja pasożyta i oocysty mogą ulec przekształceniu i mogą zostać pominięte podczas badania, jeśli nie zostaną schłodzone.

Wielkość próbki: Do próbki potrzebna jest tylko jedna łyżeczka kału.

Kliniki weterynaryjne przeprowadzą „kał” lub przeprowadzą flotację lub rozmaz kałowy, aby zobaczyć, co znajduje się w kale twojego psa. W tym przypadku pracują z bardzo małą próbką odchodów wielkości grochu. Ale ponieważ chcesz zapewnić im dobry rozmiar próbki, będziesz potrzebować:

  • Jednorazowa łyżka, łopata lub dłoń w rękawiczce (lub pojemnik na odchody od weterynarza)
  • Czysta, plastikowa torba kanapkowa lub pojemnik jednorazowego użytku / recyklingu lub plastikowy kubek
  • Rufa

Instrukcje

  1. Zbierz około 1 łyżki stołowej (lepiej za dużo niż za mało) zwykłych odchodów i zakrwawionego stolca, stosując oddzielne metody zbierania (tylko jeśli oba są dostępne). Użyj czystego urządzenia do pobierania (jeśli użyjesz kija lub czegoś „zanieczyszczonego”, możesz wprowadzić materiał do próbki).
  2. Umieść go w szczelnie zamkniętym pojemniku (workowym lub Saran, jeśli znajduje się w kubku) i przenieś jak najszybciej do weterynarza.
  3. Zrób to zarówno dla zwykłej próbki kału (jeśli jest dostępna), jak i dla zakrwawionej próbki kału (co ważniejsze). Użyj osobnego przyrządu do pobierania próbek dla każdej próbki i nie mieszaj próbek.
  4. Możesz schłodzić próbki w szczelnej torbie (ostrzeżenie: według własnego uznania), jeśli nie możesz przenieść próbki do kliniki na czas.
  5. Umyj ręce i natychmiast oczyść zanieczyszczone powierzchnie. Może dojść do przypadkowego przeniesienia pasożytów z kału i jamy ustnej.

Co to jest flotacja kału lub pływak kału?

Twój lekarz weterynarii prawdopodobnie uruchomi pływak kałowy. Będą używać roztworu - azotanu sodu, cukru lub siarczanu cynku - do zawieszenia wszelkich pasożytów lub jaj pasożytów i cyst do analizy mikroskopowej. Można zastosować wirówkę lub przeprowadzić sedymentację w zależności od podejrzewanego pasożyta (jaja i torbiele mają różną wagę i różnie zawieszają się w różnych roztworach).

Wideo: Jak pobrać próbkę kału (umyć ręce lub założyć rękawiczki)

Co powoduje krew w kupie psa?

Połknięcie obcego obiektu

Jeśli poświęciłeś czas na dokładne przyjrzenie się stołkowi twojego psa, możesz zauważyć, że on lub ona po prostu przeżuł czerwony Kong na milion małych kawałków i podał go kupie. Lub twój pies mógł jeść sztucznie barwione czerwone kawałki krokietów, a barwnik spożywczy mógł wytworzyć odbarwioną kupę. Sprawdź swoje otoczenie.

Kiedy to nagły wypadek?

Jeśli twój pies połknął coś ryzykownego i znalazłeś na to dowody (brakuje skóry surowej, plastikowa zabawka została zniszczona, kamień został połknięty), będziesz chciał zobaczyć weterynarza. Perforacje w żołądku mogą powodować melenę (ciemniejszą krew) lub jaskrawoczerwoną krew. Za każdym razem, gdy obce przedmioty zostaną połknięte, twój pies jest narażony na uderzenie. Oznacza to, że przedmiot może oddziaływać na odcinki przewodu pokarmowego i potencjalnie powodować martwicę tkanek.

Objawy, na które należy uważać

Jeśli jest poważny, twój pies może przestać jeść i pić, może mieć wymioty i biegunkę i nie będzie w stanie przejść obok obiektu. Przypadki te są nagłe i często wymagają obrazowania diagnostycznego (zdjęcia rentgenowskie lub inne), badania dotykowego, a czasem operacji doraźnej, jeśli obiekt nie może zostać przekazany. Jeśli weterynarz ustali, że Twój pies może przepuścić szczątki, prawdopodobnie zostaniesz poinstruowany, aby obserwować je w domu i karmić je środkami zmiękczającymi stolec, takimi jak niesmaczna dynia w puszkach, aby pomóc w poruszaniu się.

Pasożyty

Pasożyty są kolejną częstą przyczyną krwawej kupy. Większość psów gościła pasożyta za życia (pchły służą jako pośredni gospodarz tasiemca). Psy schroniskowe przechodzą przez ciężkie protokoły odrobaczania, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się pasożytów i oczyścić wszystko, co mogły nabyć z poprzedniego środowiska lub od mamy (karmienie, bliskie sąsiedztwo).

Tasiemce, nicienie, whipworms, glisty i giardia i coccidia są bardzo powszechnymi pasożytami u psów. Dorosłe glisty przypominają sznurki spaghetti, a tasiemce wyglądają jak gotowany ryż - są to dwa powszechne pasożyty, które mogą być widoczne w kale twojego psa. Czasami można je wykryć tylko podczas badania kału.

Giardia i Coccidia

Giardia i coccidia są znane z powodowania krwawego stolca i nieprzyjemnego zapachu. U dotkniętego psa wystąpi również biegunka i wymioty. Mioty szczeniąt są szczególnie podatne na giardię i kokcydię, które często nabywają ze swojego środowiska. Zagrożone są również psy aktywne, które bawią się w dużych zbiornikach stojącej wody lub piją wodę ze strumienia.

  • Torbiele Giardia są wyjątkowo odporne i odporne. Można je znaleźć za pomocą bezpośredniego rozmazu kałowego lub zestawu do testu antygenowego ELISA. Fenbendazol i metronidazol są powszechnie przepisywane w leczeniu Giardia.
  • Kokcydia (wywołana przez pierwotniaki) jest nabywana podobnie (środowiskowo) i jest w rzeczywistości bardziej ryzykowna, jeśli pozostanie nieleczona i niezdiagnozowana. Stosy stolca mogą również wydawać się pieniste i białe i mieć nieprzyjemny zapach. Kokcydiozę można leczyć za pomocą Albon (sulfadimetoksyna) lub leków niezgodnych z przeznaczeniem.

Uwaga: Pasożyty te są odzwierzęce (mogą być pozyskane przez ludzi i inne zwierzęta) i mogą zostać pozyskane poprzez przenoszenie kału i jamy ustnej, dlatego należy zachować szczególną ostrożność w przypadku małych dzieci w pobliżu chorego zwierzaka. Umyj ręce i unikaj jedzenia w pobliżu skażonych obszarów.

Parwowirus

Parwowirus jest niezwykle niebezpiecznym, wysoce zakaźnym wirusem. Szczenięta w wieku poniżej 6 miesięcy powinny otrzymywać szczepionkę podstawową / skojarzoną przeciwko parwowirusowi, zaczynając od 6 tygodnia życia (schronienie med) do 2 miesiąca życia.

Ten niezwykle odporny wirus jest wydalany z kałem i rozprzestrzenia się poprzez przenoszenie kału i jamy ustnej. Szczególnie zagrożone są rasy czarne i brązowe - dobermany, rottweilery, owczarki niemieckie. Te szczenięta wykazują letarg, nudności i wymioty, biegunkę lub krwawą biegunkę. Jeśli zauważysz te objawy u swojego szczeniaka, niezwykle ważne jest, aby spotkać się z weterynarzem i nie próbować samemu ustępować. Nieleczony jest często śmiertelny.

Jak diagnozuje się parwowirusa?

Twojego szczeniaka można dość szybko zdiagnozować za pomocą prostego testu zatrzaskowego ELISA (ELISA to skrót od enzymatycznego testu immunosorbcyjnego), który może prowadzić do wyniku dodatniego lub ujemnego w ciągu kilku minut lub testu kału PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Testy PCR, choć dokładniejsze, często wysyłane są do analizy laboratoryjnej.

Twój weterynarz może zlecić wykonanie badań krwi i innych środków chemicznych, na podstawie których można zaobserwować odwodnienie, zaburzenia równowagi elektrolitowej i niską liczbę białych krwinek (wyraźny wskaźnik stanu). Szczenięta mogą również wykazywać gorączkę, odwodnienie, utratę masy ciała i podwyższone tętno lub, w ciężkich przypadkach, hipotermię.

Konieczna jest opieka wspomagająca

Szczenięta często wymagają hospitalizacji i opieki podtrzymującej - płynów dożylnych, antybiotyków, suplementów diety, przeciw nudnościom i lekom przeciwbiegunkowym. Czasami również wymagają transfuzji. Nieleczone te warunki są często śmiertelne.

Wideo: Parwowirus u szczeniąt

Zapalenie jelita grubego i krwotoczne zapalenie żołądka i jelit

Stresowe zapalenie jelita grubego jest kolejną częstą przyczyną krwi w kale dla psów i pochodzi z jelita grubego, powodując biegunkę. Twój pies może przecedzić i przekazać jaskrawoczerwoną krew. Przyczyny stresowego zapalenia jelita grubego są różne, ale obejmują stres środowiskowy, infekcje, pasożyty, alergie, urazy fizyczne, zaburzenia autoimmunologiczne i IBS.

Zapalenie jelita grubego: określenie parasolowe na rozstrój jelita grubego

Zapalenie jelita grubego jest często używane jako ogólne określenie różnych natężeń zaburzeń przewodu pokarmowego u psów, więc diagnoza i leczenie będą się różnić. Może to obejmować wszystko, od biopsji i ultradźwięków po proste zmiany diety lub recepty przeciwlękowe. Niektóre psy wykazują nawet ataki stresowego zapalenia jelita grubego, gdy ich właściciele podróżują. Bez względu na przyczynę ważne jest, aby zdiagnozować ją, aby zapobiec długotrwałym powikłaniom oprócz odwodnienia.

Krwotoczne zapalenie żołądka i jelit (HGE)

HGE jest ostrym zaburzeniem u psów i ma wymioty i jasnoczerwoną, krwawą biegunkę. Jest to szczególnie powszechne u ras zabawek. Mówi się, że ten stan jest idiopatyczny lub immunologiczny. Może to być również spowodowane spożyciem toksyn lub może towarzyszyć zapaleniu trzustki.

Można wykonywać badania krwi i chemię, a lekarz weterynarii może zamówić radiogramy. Konieczna jest opieka wspomagająca, która obejmie płyny i środki ochrony żołądkowo-jelitowej lub sukralfat. Nieleczone zaburzenia krzepnięcia mogą postępować i prowadzić do śmierci.

Alergie dietetyczne i pokarmowe

Niezależnie od tego, czy ostatnio zmieniłeś karmę swojego psa, czy Twój pies jest obecnie wrażliwy na to, co je karmi, możesz zobaczyć świeżą krew w kale psa. Krew może również towarzyszyć śluz lub napady biegunki. Jeśli alergen nie zostanie właściwie zidentyfikowany, krwawy stolec może stać się bardziej uporczywy i powodować wtórne powikłania.

Alergie u psów, szczególnie związane z jedzeniem, mogą powodować alergie skórne. Jeśli twój pies ma swędzenie, ma gorące miejsca lub wypadanie włosów i cierpi na biegunkę i krwawy stolec, możliwe, że ma wrażliwość pokarmową. Pracuj ze swoim weterynarzem. Możesz także wykluczyć wszelkie nowe smakołyki lub pokarmy dla ludzi, które je Twój pies.

Rasowe są podatne na alergie

Niektóre rasowe są podatne na alergie pokarmowe. Na przykład setery irlandzkie są znane z diagnozowania celiakii / ciężkiej nietolerancji glutenu. Gluten jest stosowany jako środek wiążący w karmie dla psów i wnosi białko do dowolnej etykiety karmy dla psów, ale wpływ glutenu na jelita cienkie może wywołać spustoszenie u niektórych ras. Kukurydza, kurczak, pszenica, ryby i nabiał, a także środki konserwujące i niektóre barwniki mogą również powodować alergie.

Rak, Masy, Nowotwory

Rak - masy, guzy i polipy odbytnicy - może powodować pojawienie się jasnoczerwonej krwi w kale dla psów. Guzy i polipy są silnie unaczynione i w zależności od umiejscowienia masy mogą powodować jaskrawoczerwoną lub ciemną (jak fusy z kawy) krew w kale. Twój weterynarz może wykonać u twojego psa badanie odbytnicze w celu sprawdzenia jego gruczołów odbytu pod kątem „guzów odbytu” - istnieje możliwość raka gruczołu analnego; choć powoli rośnie, ma potencjał do przerzutów. Gruczoły te znajdują się po obu stronach odbytu.

Chłoniak i gruczolakorak są powszechnymi nowotworami, które mogą powodować przerzuty i wpływać na przewód pokarmowy u psów. Te psy mogą również mieć wymioty i biegunkę, doświadczyć utraty masy ciała lub zaparcia.

Diagnoza i leczenie często obejmuje badanie fizykalne, badanie krwi, zdjęcia rentgenowskie, MRI lub ultradźwięki. Opcje leczenia mogą się różnić w zależności od lokalizacji i ciężkości i mogą obejmować operację, chemioterapię, radioterapię lub opiekę paliatywną.

Zaburzenia autoimmunologiczne

Kilka chorób autoimmunologicznych może powodować krwawy stolec u psów. Niedokrwistość hemolityczna, toczeń i trombocytopenia, w których pośredniczą układ odpornościowy, to kilka chorób autoimmunologicznych, które występują u psów, które mogą wpływać na krzepnięcie lub mogą przypominać typowe zaburzenia krwawienia u ludzi. Choroba zapalna jelit lub IBD najprawdopodobniej powoduje krwawą kupę u psów.

Zapalenie jelit (IBD)

Choroba zapalna jelit nie jest dobrze poznana, ale charakteryzuje się zapaleniem ściany jelita. Większość psów z IBD wykazuje reakcję typu alergicznego w przewodzie pokarmowym, co dodatkowo zapobiega wchłanianiu składników odżywczych - powodując wymioty i biegunkę.

Alergie wynikają z nadaktywnego układu odpornościowego, to znaczy, że organizm reaguje nadmiernie na obce substancje, często ze szkodą dla dotkniętych nim osób. Diety bogate w błonnik i hipoalergiczna żywność mogą pomóc cierpiącym. Ważne jest postępowanie z IBD u psów, aby nie rozwijało się ono w raka.

Leki

Skutki uboczne niektórych leków mogą powodować krwawy stolec u psów, dlatego ważne jest, aby współpracować z weterynarzem. Może się to zdarzyć po tym, jak twój pies był leczony z powodu pewnych schorzeń lub po operacji i został wysłany do domu ze zwykłymi lekami takimi jak NLPZ. Jeśli twój pies niedawno przeszedł operację, często zdarza się, że widzisz nienormalny stolec, szczególnie w przypadkach, w których pracował przewód pokarmowy lub okrężnica - weterynarz powinien o tym wspomnieć w instrukcjach opieki po zabiegu.

NSAIDS (niesterydowe leki przeciwzapalne)

Zwierzęta, u których w przeszłości występowały wrzody żołądka lub jelit lub które przyjmują inne leki, nie powinny otrzymywać NLPZ od weterynarza ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak biegunka, krwawy lub smolisty stolec, a także innych powikłań. Zatwierdzone przez FDA NLPZ dla psów obejmują Carprofen (Rimadyl, Carprieve), Deracoxib (Deramaxx), Meloxicam (Metacam) i Robenacoxib (Onsior). NLPZ nie nadają się do długotrwałego stosowania u psów.

Zatrucie

Długo działające antykoagulanty, takie jak warfaryna, zapobiegają krzepnięciu i są lub były stosowane przez wiele lat w truciźnie u myszy i szczurów oraz w leczeniu ludzi. Objawy po spożyciu mogą być opóźnione o 2-3 dni i nastąpi krwawienie wewnętrzne. Do oczywistych nieprawidłowych objawów należą biegunka (z krwią), krwawienia z nosa, krwawienie z dziąseł, zasinienie lub wybroczyny oraz osłabienie. Większość zwierząt wymaga leczenia witaminą K1 przez 30 dni i POTRZEBUJE, aby weterynarz zobaczył je natychmiast po pierwszych oznakach toksyczności.

Wtórne zatrucie przez połknięcie szczurów i myszy, które zostały zatrute (toksyczność brometaliny gryzoniobójczej) powoduje objawy neurologiczne u psów. Niektóre objawy obejmują osłabienie mięśni, ataksję, paraliż i drgawki i mogą mieć opóźniony początek. Toksyczne dawki brometaliny szacuje się na 2, 5 mg / kg dla psów.

Wideo: przynęta na szczury lub zatrucie gryzoniami

Powinienem być zaniepokojony?

Czasami psy z tego czy innego powodu otrzymują ostre obrażenia odbytnicy lub szczeliny, a krwawy stolec ustępuje sam. W większości pozostałych przypadków należy współpracować z weterynarzem w celu uzyskania prawidłowej diagnozy. Niektóre z tych stanów wymagają również natychmiastowej weterynaryjnej opieki medycznej. Nie próbuj leczyć swojego psa w domu, chyba że lekarz weterynarii polecił ci go zabrać do domu.

Zapraszam do zadawania pytań w komentarzach poniżej, ale należy pamiętać, że nie mogę legalnie diagnozować, prognozować, przepisywać ani sugerować leczenia - tylko lekarz weterynarii może to zrobić.

Źródła

  • Joanna M. Bassert i John A. Thomas. McCurnin's Clinical Textbook for Veterinary Technicians. Elsevier Inc .: 2014.
Tagi:  Koty Zwierzęta egzotyczne Króliki