Zrozumienie drapieżnego dryfu u psów

$config[ads_netboard] not found

Co to jest drapieżny dryf?

Pomimo udomowienia ponad 12 000 lat temu, karmienia jedzeniem z torby i spania na wygodnych łóżkach, psy pozostają myśliwymi w sercu. Kilka zachowań obserwowanych u psów wciąż wynika z ich przeszłości jako myśliwych żyjących na wolności. Twój pies wciąż krąży w kółko, zanim się położy, zakopuje swoje kości i zaznacza swoje terytorium, chociaż dziś takie zachowania mogą nie być już potrzebne w warunkach domowych. Wśród niektórych z tych zachowań rodowych jest także zjawisko znane jako „drapieżny dryf”.

$config[ads_text1] not found

Czym właściwie jest drapieżny dryf? A co wydaje się powodować?

Na wolności psy zwykły polować, aby przeżyć, a aby odnieść sukces, stosowały drapieżną sekwencję obejmującą następujące kroki:

• poszukiwanie,
• łodyga oka,
• Pogoń,
• ugryzienie,
• i ugryzienie.

Selektywna hodowla spowodowała, że ​​kilka psów zahamowało kilka ostatnich etapów sekwencji.

$config[ads_text2] not found$config[ads_text1] not found

Mamy zatem psy pasterskie, które będą pasły owce, prześladując je, goniąc je, a czasem nawet chwytając, ale nie zabijają owiec. Mamy psy myśliwskie, które mają „miękkie” usta, podczas gdy w przeszłości nie było czegoś takiego, gdyby pies chciał przeżyć. Jednak niektóre rasy były również selektywnie hodowane, aby ukończyć całą sekwencję. Na przykład wielu terierów użyto jako „grzechotników”, które zabijały robactwo w wielu fabrykach i gospodarstwach.

$config[ads_text3] not found

Tak więc początkowo psy były naturalnie skłonne zabijać zwierzęta drapieżne w celu przetrwania, tym samym wypełniając całą sekwencję drapieżników. Następnie myśliwi wybiórczo hodowali kilka psów, aby nie ukończyć całej sekwencji w celach hodowlanych lub aby zapobiec zepsuciu mięsa ostrymi zębami.

$config[ads_text4] not found

Obecnie w dzisiejszych czasach zdarza się, że niektóre psy kończą całą sekwencję, zabijając kota lub innego psa, a kiedy to się dzieje, pies nieuchronnie ma poważne kłopoty, a czasem nawet grozi mu upadek.

Drapieżny drapieżnik jest zasadniczo uważany za powrót do oryginalnej i starożytnej sekwencji drapieżników. Pod względem zachowania jest to sztywny schemat działania modalnego. Zasadniczo, gdy wyzwalacz rozpocznie zachowanie, musi przejść do zakończenia. Krótko mówiąc, jest to drapieżny popęd w najczystszej postaci, którego nie należy mylić z agresją! Podczas gdy termin „instynktowny dryf” został po raz pierwszy wymyślony przez Brelanda i Brelanda w 1961 roku, termin „dryfujący drapieżnik” powstał po latach przez weterynarza, behawiorysty i trenera psów, dr Iana Dunbara.

$config[ads_text2] not found$config[ads_text1] not found$config[ads_text2] not found

Jak zainicjować sekwencję drapieżników

Może być inicjowany przez zabawę. Gra często następuje po kilku sekwencjach zachowań drapieżnych. Masz pogoń, prześladowanie i gryzienie. Większość psów angażuje się w wiele rytualnych zachowań i meta-komunikację, aby powiedzieć drugiemu psu, że bawi się tylko w formie ukłonów do gry i ugryzień hamowanych. Jednak w niektórych momentach dominuje ten drapieżny instynkt, a gdy się zacznie, musi się skończyć, czasem ze straszliwymi konsekwencjami.

$config[ads_text3] not found

Zjawisko to może mieć miejsce, gdy większe psy bawią się mniejszymi psami. Psy wydają się grać bardzo dobrze, gdy niespodziewanie większy pies nagle zaczyna zabijać. Istnieje kilka niepotwierdzonych doniesień o tych wydarzeniach i, niestety, mniejsze psy często nie przeżywają ugryzienia i towarzyszących mu potrząsów głową po chwyceniu za szyję.

$config[ads_text4] not found

Jak zapobiegać drapieżnemu dryfowi

Zapobieganie dryfowaniu drapieżników może być trudnym zadaniem. Czasami dotknięte chorobą psy nie mają historii tego zachowania, w rzeczywistości wiele z nich nigdy wcześniej nie wykazywało żadnych oznak agresji! Zapobieganie temu jest więc dość trudne. Uznanie tej tendencji jest jednym wielkim krokiem w zapobieganiu.

$config[ads_text1] not found

Właściciele psów mogą pomóc zmniejszyć szanse, uniemożliwiając dużym psom zabawę z małymi lub pozwalając na to pod bardzo ścisłym nadzorem. Jest dobry powód, dla którego wiele parków dla psów zaczęło dzielić zabawę w zależności od wielkości. Wiele placówek opieki dziennej dla psów również podąża za tym trendem.

$config[ads_text2] not found$config[ads_text3] not found

Istnieją pewne znaki „dryfujące”, które można rozpoznać. Wydaje się, że dryfowanie drapieżników jest często wywoływane przez zachowania stymulujące popęd drapieżny. Mały pies uciekający, skomlący i piszczący, ponieważ przestraszony może wywołać drapieżny dryf, ponieważ działa prawie jak prawdziwa ofiara. Kiedy psy łączą się w jedno z jednym małym psem, który działa jak zdobycz, może nastąpić dryfowanie drapieżników. Wystarczy, że pies nadepnie na stopę małego psa, a mały pies piszczy, a potem drapieżny dryf może przejąć kontrolę.

Wciąż pamiętam, jak odwiedziłem moich teściów kilka lat temu i powiedziano mi, że zepsuły się relacje między psami. Ich dwaj Owczarki Niemieckie czasami zaczynali kontaktować się z mniejszymi psami w czymś, co wyglądało jak zabawa, a potem, gdy teściowie budzili się rano, znajdowali cholerny bałagan.

Wciąż pamiętam te horrory i pewnej nocy, kiedy spałem, widziałem, jak oboje żartobliwie łączą się z mniejszym facetem. Zaniepokojony upewniłem się, że tego wieczora mały facet był zamknięty w domu.

Teraz, jako trener psów, myślę, że wiem dokładnie, co mogło pójść nie tak, i nadal podejmuję wiele środków ostrożności, organizując zorganizowane daty zabawy z psami o różnych rozmiarach. Podczas gdy drapieżny dryf jest dość rzadki i podlega kontrowersji, myślę, że ważne jest, aby być tego świadomym. Moja polityka na dzień dzisiejszy pozostaje taka sama i bardzo konserwatywna: zawsze ściśle nadzorować zachowanie i być może trzymać małe psy z dala od większych. Ryzyko jest czasami zbyt wysokie, nawet jeśli drapieżnictwo nie jest prawdopodobne, małe psy można łatwo nadepnąć i urazić.

$config[ads_text4] not found

Oświadczenie: ten artykuł nie może być stosowany jako substytut praktycznej oceny behawioralnej. Jeśli Twój pies w dowolnym momencie przejawia zachowania agresywne, skonsultuj się ze specjalistą ds. Zachowań.