Dlaczego policzki mojego psa są zapadnięte?

$config[ads_netboard] not found

Czy zapadnięte policzki u psów są powodem do niepokoju?

„Mój 15-letni terier szczurów zaczyna mieć zapadnięte policzki. Czy powinienem się martwić?” —Jim

Przyczyny zapadniętych policzków u psów

Możesz zauważyć, że policzki Twojego psa stają się bardziej zapadnięte z kilku powodów. Chociaż może to być tylko kwestia wieku (więcej na ten temat poniżej), istnieje również kilka poważniejszych powodów, dla których może się to zdarzyć.

$config[ads_text1] not found

Problemy z nerwem twarzowym

Jeśli jest to tylko po jednej stronie, może to być spowodowane guzem nerwu twarzowego lub uszkodzeniem nerwu twarzowego. Operacja jest konieczna do usunięcia guza, a jeśli nie jest wykonywana, psy zwykle nie żyją długo.

$config[ads_text1] not found

Podeszły wiek

Skoro jednak powiedziałeś "policzki", myślę, że masz na myśli obie strony. Najczęstszą utratą mięśni policzkowych u obu psów jest właśnie starość. Duże psy mogą zacząć tracić masę mięśniową już w wieku 6 lub 7 lat, ale małe psy, takie jak Rat Terriery, nie starzeją się, dopóki nie osiągną wieku 14 lub 15 lat.

$config[ads_text1] not found

Choroba nerek

Jedynym powodem, dla którego obserwujemy dużą utratę masy mięśniowej u starszych psów, jest choroba nerek. Pies z przewlekłą chorobą nerek traci dużo białka z moczem. Teraz, gdy Twój Rat Terrier jest seniorem, bardzo dobrym pomysłem jest sprawdzanie go przynajmniej raz w roku i przeprowadzanie panelu krwi, który sprawdza infekcje, choroby wątroby i problemy z nerkami.

Umów się na wizytę u weterynarza

To nie jest nagły wypadek, ale coś, co powinieneś był sprawdzić, przeprowadzając badanie fizykalne i badania krwi wykonane przez twojego zwykłego lekarza weterynarii.

$config[ads_text2] not found

Źródło

Bagley RS, Wheeler SJ, Klopp L, Sorjonen DC, Thomas WB, Wilkens BE, Gavin PR, Dennis R. Cechy kliniczne guza osłonki nerwu trójdzielnego u 10 psów. J Am Anim Hosp Doc. 1998 styczeń-luty;34:19-25. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9527425/

Ten artykuł nie ma na celu zastąpienia diagnozy, prognozy, leczenia, recepty ani formalnej i zindywidualizowanej porady lekarza weterynarii. Zwierzęta wykazujące oznaki i objawy niepokoju powinny być natychmiast zbadane przez lekarza weterynarii.